Saturday, November 29, 2008

saklap ng tadhana


ewan q lng ah, pero anlungkot q ngaun. ewan q ba. cguro sobran saya q kahapon kaya aq ngayo’y malungkot. kelangan bang laging mei katumbas na kalungkutan ang panandaliang kasiyahan?

andaming nangyayari sa buhay q, kun titignan q! pero kaya pa rin nman, alam q yun. pero ngaung araw nga lng, ewan q ba..

anhirap tlaga pag di nanyayari ang mga inaasahan mong manyari. an simpleng sagot, wag kang umasa ng umasa pra di ka mabagot kapag di nasakatuparan ang inaasahan mo. at ang maganda pa dun, kung di ka umasa’t may magandang nangyari sa iyo, tiyak na matutuwa ka! magaling, magaling. pro pano ba yan, tunay nga naman akong palaasa, hindi sa iba kundi sa sarili q, at oo sa iba na rin nga, pro masama ba iyon?

ano ba ang mas magandang pakiramdam:

Mangyari ang mga inaasahan at inaasam-asam mong mangyari?

o mangyari ang magagandang bagay nilalayuan mong asahang mangyari?

No comments: