ganito nga ba?

ewan q ba kung bat ganito nalang ka saklap ang buhay q? asus. ang drama. haha. kahit ganito aq, kahit wula akong kwentang bata naisip q din na mangarap at syempre aabutin q mga pangarap q ayoko naman kasing sisihin ang sira kong pamilya. sira nga ba? hindi naman ata, si nanay, si tatay, si ate, si kuya, kumpleto sila este kami, ang saya nila este namin. ewan ba bakit i feel invisible pag magkasama kaming lima siguro kasi di man lang nila kayang maiparamdam sakin na belong aq sa kanila. ayoko din naman sisihin ang mahal kong syota na wala nang ginawa kundi akoy paniwalain sa wala. ang laki kong tanga kasi naman e. *sigh* alangan naman ang pilay kong tuta ang sisihin q wula naman siyang muwang? o kaya ang mga lumilipad na langaw? e di nag mukha akong baliw nun hahabulin q ang paglipad nila para lang sisihin sila. kung may pagkukulang man sakin ang mga magulang q pwedeng pwede akong manisi at mag rebelde. titigil aq sa pag-aaral, mag-aasawa aq, maglalasing, lahat na ng bisyo gagawin q, yun lang naman madaling takbuhan ng problema. o di kaya magpapakulay aq ng buhok sa kili-kili, maglalaslas, iinom ng gatas na may kahalong gas, magbibigti. sa bandang huli aq din naman ang biktima e. pano pag namatay aq dahil sa paglaslas? anong sasabihin ng tropa at mga kakilala q? babansagan akong bayani? haha. nakakahiya yun kung sakali. hays. si Lee bayaning rebelde na walang napatunayan at bait sa sarili. bow. :|

aKo aY aKo

aBout sakin?? geh seryoso....actually tunay kong pangalan tlaga ay Lea Olido Valdez..nabuhay ako nung January 22,1993 ng 3:30 ng umaga, ginagamit ko ung lhee xe gustu ko lang para kasing mas unique xia kaysa xa Lei hehehe pauso ksi ako ih,tas ung iba kung gngmit nah tagname tawag nlang nla un sakin la lang nasanay lang ako sa totoo lang palayaw ko talaga ay "Yan"an lau xa lea dva icpin nio kung bakit,masaya naman ako kasama.. kaya ko maki ride on sa mga Trip nio peo may tym nah naoo.P ako,baKit??.la lang sinasadya ko para kasing pag di ko nah typ tawanan yung jokes feeling ko kaplastikan na lang ang tumawa kahit di nman nakakatawa,mahilig ako mag basa bout related sa life may tym ksi nah nakakarelate ako kaya andun ung tendency na mag advice si lee ahahaha....tanungin mo nah ako bout saan wag lang may math inaamin ko weak ako dun...Hmmmm..speaking of weak may isang bagay ako kung saan ako mahina hindi sa sapakan,murahan,sabunutan o kahit ano pa man kaya ko kayung labanan dun peo dalawang bagay lang ako mahina un ay ang mga tingin nla xakin...marami kasing klase ng tingin andun ung masaya,malungkot,nagpaparamdam na gusto ka,natutuwa,natatae at ang pinaka auko sa lahat tingin ng naaawa at ung tingin ng may gusto sau...naaawa kasi feeling ko dinadown ako tas pag may gusto..aun mabilis ako mahulog peo mabilis din mawala if nakakita ako ng butas na pde kong ikagalit...dati sarili ko lang iniisip ko..parang gaga lang -nun nabubuhay ako bilang ako ngaun marami akong natutunan...cmula ng mapagtanto ko ung kahalagahan ng kaibigan...dun ako natuto sa kanila magsuot ng maskara..maskara bilang pagtatago ng nararamdaman sa harap nla..magsinungaling para lang di nla maramdaman kung ano nararamdaman ko...ngayun marami akong narespetong tao unlike dati kahit presidente kapa mumurahin kta...mahilig ako maniwala sa mga baluktot nah theorya like ung "my knowledge is enough 2 my future"-"wala akong ibang kaibigan kundi ang aking sarili"-"kaibigan ay isang panandaliang saya"----ean ung mga katagang dati kong pinanghawakan...nung una masaya peo saka ko naiisip nah di lang ako ang tao sa mundo marami pa kmi...na pede kong hiraman ng balikat kahit san...hindi nman ako maarteng tao sa totoo nga lahat ng pagkain kinakain ko maliban xa mga exotic food at sa talong..may paborito lang talaga ako un ay ang ampalaya at okra..ewan ko ba bat di un maappreciate ng iba...hehehe...masaya ako kung ipapakita mo sa akin nah masaya ka pag kasama nio ako...malaking bayad nah un xa lahat ng panlilibreng ggwin ko sa inio...ehhhey =))..kahit nah gnu ka pa kalibog magsalita bsta napamahal ka sa akin makikipag ratratan ako...sa tutuo lang mababaw lang akong tao kahit mababaw na jokes tatawanan ko pero may class nman ako ahaha...peo un nga lang mabilis mahingi ung ngiti ko if may bayad nga lang toh cguro mayaman nah ko...about nman if may kaaway ako aun ma pride ako-- pag magkaaway tau gusto ko pag sinimulan mo ikaw din tumapos dahil pag ako ang tumapos sira ang carrer mo...matapang ako dahil alm ko nah sapat nah ang pinagdaanan ko para tirahin ka..wag mu lang akong banatan ng patalikod dahil jan ako expert pero yaw ko gawin un dahil para lang un sa mga duwag kaya gustu ko sapakan agad para after nun tapos nah..iyakin din ako babaw lang luha ko dramatic actress kasi ako lam nio kung bakit dahil toh nung maling pagtrato sakin ng mga giliw kong guro nung elem. dun bumaba tingin ko sa sarili ko at dun nawala un self confidence ko...heheehehe..tama nah yan pagud nah ko mag typ..gavii nah eh

saklap ng tadhana

ewan q lng ah, pero anlungkot q ngaun. ewan q ba. cguro sobran saya q kahapon kaya aq ngayo’y malungkot. kelangan bang laging mei katumbas na kalungkutan ang panandaliang kasiyahan?

andaming nangyayari sa buhay q, kun titignan q! pero kaya pa rin nman, alam q yun. pero ngaung araw nga lng, ewan q ba..

anhirap tlaga pag di nanyayari ang mga inaasahan mong manyari. an simpleng sagot, wag kang umasa ng umasa pra di ka mabagot kapag di nasakatuparan ang inaasahan mo. at ang maganda pa dun, kung di ka umasa’t may magandang nangyari sa iyo, tiyak na matutuwa ka! magaling, magaling. pro pano ba yan, tunay nga naman akong palaasa, hindi sa iba kundi sa sarili q, at oo sa iba na rin nga, pro masama ba iyon?

ano ba ang mas magandang pakiramdam:

Mangyari ang mga inaasahan at inaasam-asam mong mangyari?

o mangyari ang magagandang bagay nilalayuan mong asahang mangyari?

Guhit

iisipin qq nalang aqq ung huling pahina ng drawing book niya.

makukulayan naman aqq ih,

maghihintay lng aqq

pudpod na nga lang ang crayola pag dating sakin

pero sigurado naman aqq na hindi na siya lalampas sa mga guhit qq,

at .......

wala ng next page pagkatapos qq. :))

maskara ni lee

unti-unti, tinuturuan q ang aking sarili na labanan ito. Subalit anhirap, napakahirap. pano pa kaya ang makaranas ng isang matinding pagsubok sa buhay na di q alam kun saan huhugot ng tibay ng loob para harapin? isang pangyayari na alam kong darating kaya naman aking pinaghandaan. subalit, isang malaking pagkakamali ng inakala kong kakayanin q sa oras na dumating. isang pangyayari na di q magawang ibahagi ng basta-basta lamang sa mga tao at magbakasakali na makapagbigay sila ng sagot. isang bagayna patuloy kong sinasarili dahil alam kong di maiintindihan ng iba. Ang hirap itago ng tunay na nararamdaman, ang magpanggap na mabuti ang kalagayan sa tuwing nangungumusta ang pamilya. Ayaw kong ipaaalam sa kanila ang tunay kongsaloobin dahil ayaw ko silang mag-alala pa. Sa mga panahon na tulad nito, sana kajamming q ang aking mga kaibigan. maaaring wula silang maibibigay na tiyak na kasagutan sa aking isang-libo at isang katanungan, pro nakasisigurado aq na lagi silang nariyan upang aq ay damayan. makinig sa mga walang kwenta kong paghihimutok. ialok ang kanilang balikat kung kailangan q ng iiyakan. at pagalitan ako. bulyawan. ipamukha sakin kung gano q kat*n*ga. at pagkatapos nun. yayakapin nila q at bubulungan. “kaya mo ‘yan, Lei. kaw pa!”

uo nga nman, aq pa. masiyahin, matapang, malakas ang loob. yan ang pagkakilala ng iba sakin. di pa nila nakikita ang mga kahinaan q. lalo na kun di utak ang pinaiiral q.

Habang sinusulat q tu, parang sasabog na an dibdib q. nangingilid na an luha sa aking mga mata, nanginginig ang mga daliri. pagod na q mag-isip, pagod na q magpanggap. gus2 q na lamang magkulong sa aking silid. umiyak hanggang sa maubos na ang luha. at sana, dumating ang araw na magising aq at ang lahat ng ito’y isang masamang panaginip lamang.

ChRiStOpHeR KaYa MuH YaN

Chris alam Kong nahi2rapan kanah peo xana wag muh ikulong ang sarili muh xa nakaraan,wag mung cchin ang sarili muh xa nangyari….icpin muh nah ang lahat ng bagay ay mai dahilan wag muh rin icpn nah porket tinuring muh nah xiang kpatid eh kau lng ang magkaibigan…chris!!icpin moh may iva pang taong nag aalala at tumuturing na kapatid mo kaya xana wag mung icp nah kaung 2 lang..hndi xa lhat ng bgay magkaxama kau,hndi lang ikw ang may problemang gnyan!!ang dapat muh gwin eh ma2to kah xa mga kamalian at nasaksihan mu..panganay kah pah nman tpos gnyang kua na nanghi2naan ng loob ang ipa2kita muh xa knila paano xla ma22tong lmaban nian xa mga prob. nla kung mzmong ikaw d muh lam kung pano muh ihahandle ang sarili muh! eto tandaan muh "TIME HEALS ALL WOUNDS" kaya xana mag move on knah at ipagdasal muh nlang ang nangyarii,wag mung talikuran o iwasan ang problema muh..sa halip labanan muh at wag kang magalala marami kang kaibigan nah 22long xau…wag muh rin itaboi ung mga taong sumusuporta xau,at xna ma22 kang making xa lhat nah magagandang payo cguro ang masa2bi ko lang xau nah aral ay.."ITREASURE MUH LAHAT NG MGA TAONG NAGMA2HAL AT UMUUNAWA XAU LHAT NG MAGA2NDANG NANGYARI XA BUHAI MUH NAH NAPAGTAGUMPAYAN MUH NG MAI KASAMA PARA MAI MAIBAON KAH XA LHAT "lhat tau ay mai ktapuxan at di rin ntin alam kung hanggang kailan lang tau magtatagal..at kung pa2anong paraan tau ku2nin..dahil ang bawat arw na lumipas at nag daan ay may kaakibat nah pagsubok…at di lahat ng araw ay masaya..tandaan muh nah ang "ORAS DIN AY ISANG MAGNA2KAW"nah biglang mani2ngil xa lahat ng kasiyahan.Maging friendly kah nlang at itago ang bwat masa2yang alaala.

WaAaAh.....waT A maTh?

para sa inyo...ano ba tlga ang math?? well, xempre dami ng opinyon...may ok at may hindi, pero kung ako nman tatanungin waaaah,khit kailan cguro hndi ko magu2stuhan ang math, ewan? di ko rin alam...kasi pag tym nah ng math subj. sumasakit ulo ko tas ayan un tym nah nahihilo nah ko sa puro problem solving....kasi nagsimula kong naging hate ang math nung kinder ako tas tuluy-tuloy na un hanggang highschool hindi ko alam kung tinadhana ba tlgang mga terror pa ang magturo nun...kinder ako nun nung piningot ako ng teacher ko dahil lang sa di ko daw maintindihan pinaggagagawa ko tas grade one napatayo ako di ko daw lam kung pano magtimes,grade 3 nung tym nah pinatayo ako at saka nakatingin sa blackboard dahil nung tym nah nagboard work, ako ung nahuli naiirita ako parang sumagi tuloy sa isip ko nah "Oo tanga nga ako sa math pero kaya ko naman eh kung tuturuan nio akong mabuti at kung bibigyan nio ako ng especial na atensyon" mas umigting pa ang pagkainis ko nun sa math nung tym nah parang mas napapancin pa ung mga kaklase kong mga adik sa math, parang cla at cla lang ung binibigyan ng attention..Duh..dapat hindi nah dva! ksi alam nah nla eh sana nag focus nlang cla dun xa alam nlang mahina tlgah at etoh pah imbes nah ituro nla kung pano maging confidence pag math mas lalo pah nlang pinapakita na talang mahirap ito naiinis ako sa mga teacher sa math nun dahil sa palagay ko turo lang sla ng turo kahit nah alam nlang marami ang napagiiwanan hindi man lang xla maging nice at iparamdam sa amin nah masaya din magaral sa gnung subj..may naalaa tuloy ako di ko na sasabihin kung anong grade ako....tym un ng test may kumuha ng table ko den may tendency nah pag wala kang maisagot hulaan mo napagbintangan akong nangongopya sa matalino tas ung tym na un kinuha un papel ko at pilit akong pinapaamin sa kasalanang di ko nman gnwa sinabi sa akin nah if di ko daw aaminin nah nangopya ako izezero nia daw ako sa test...syempre test un kaya umamin nlang ako khit di ko tlgah gnwa kaya parang ang dating sakin nung tym nah un porket matalino un nah kakampihan peo ang kagaya ko wala nah...dun nah ako lalong naboring sa math la nah ko kaganagana makinig kahit nah gustuhin ko man parang inaanto ako dahil alam kung ang mga adik lang nman samin ang mapapansin , nauulol narin ako pag tym nah ng may solving iritang irita ako pg tym nah my solving...iniisip ko nalang nah idare ko ung sarili ko sa colg. if may makakabali ng theorya ko about sa math i hope nah xana hndi maging ganito pag colg. tym ko nah..xana more attention para sakin xe para sakin lahat

BUHAY NI LEA OLIDO VALDEZ (^____^)

Ano nga bang meron sa buhay ni LEA OLIDO VALDEZ try ko ikwen2 xa iniu mula pagkabata……

pinanganak akong laki sa hirap, gulo…kahit nah maraming nakakakilala sakin bilang isang laki sa yaman….(hindi un 22o)Oo mahirap lang kami,nakakaraos lang kea ganun,dati palipatlipat kmi ng bahay gawa ngang nangungupahan lang kmi kahit mismo mga kapatid ko kinukwento kung ano lang kmi dati nakatira kami sa wild life. alang pera, alang makain…dati lang kming nakatira sa skwaters area, mei ikinuwen2 nga kuya ko nun eh…if bat xa naging payatot nun,nagkasakit ksi sya tas lam mo ung tipong gusto nah xiang ipagamaot ng parents ko kaso alang pera,mei tym nah cnvi ng kuya ko nah”nay pagamot mo ko“an hirap marinig nun ng isang magulang,tas un tym nah un pinalayas kmi ng may ari ng bahay kasagsagan pah nun ng malakas nah bagyo,at kasalukuyan pa lamang akong nasa tiyan ng nanay ko at sa tulong nah rin ng tita ko kea napunta kmi sa Pantranco papauntang Frisco…madalas magaway ang nanay at tatay ko nun minsan nga nakita kong sinuntok ng tatay ko ang nanay ko tas lagi kaming tumatakbo ng nanay ko sa iba pra humingi ng tulong o pra lang makapagtago kea prang dun tumindi ung galit ko sa ama ko kasi maraming beses pa ion naulit kasi nahuhuli ng nanay ko nah meron syang babae….sa tu2o lang mei kapatid ako sa labas at un ay puro mga lalaki…..pang apat nman ako saming magkakapatid at ang panganay naman nmin eh special child,mei akong prang tinuturing nah ate un ung pinsan kong nakatira samin……un nga…dun naghanap ung mother ko ng mapapagkakitaan pra makalayas daw kmi sa ama ko….at un ung nakapagtayo kmi ng pabrika ng papel,guminhawa nman ang buhay ko naging rebeldeng bata ako….elementary yaw kong pumasok as in tamad ksi uala nmang tao sa bahay nmin kundi ako lang madalas uala kuya ko kea nakakapag senti ako,minsan sa labas naglalaro grade 1 ako ng ma22o akong magkating at dahil naki2ta ko nun kung pano saktan ung nanay ko ginagwa ko nman un sa mga kaklase kong babae…dun ay kinokotongan ko sla tapos kinukuha ko ung mga baon nla den nagcucutting nah ko…dumideretso ako dun sa bahay nmin eh mei bingguhan dun…tongits,pusoy madyong,kara krus,tas text money un ung nilalaro ko tas ung perang nakokotong ko ipinangpupusat ko,hanggang sa isinubong nah ko ng kuya ko kea un.madalas akong maguidance lagi kong sinasabunutan ung mga kaklase ko ulti mu un mga lalaki hinahamon ko nun ng sun2kan…hanggang sa pinaalaga ako ng nanay ko sa tito ko,un pinapal ako un madalas pinipingut,ayaw nia pah kuh palabasin dun….umiiyak lang ako tas sabay palo….tinuturuan nia ko nun kung paniu sumuntok at pag ayaw ko nah binabatukan nia ko…..nagsumbong ako tas nagabago ung nagbantay sakin un nman ung tita ko na madalas din akong sinasaktan,sinasabunutan…GRADE 5 ako ng lumipat kmi sa sauyo naging masaya ako dun xe iba nah ung turing ng mga kaiibigan ko tas dun ko nahanap ung attention nah hinahanap ko kxe may pera nah kmi nun,teacher kop nagustuhan ako tas ung pagkamatapang ko nun bumenta kea dami takot sakin…hanggang sa mei nagalok sakin nah sumali sa gang…di ako tumanggi kasi madals kuh nah un nari2nig sa mga kuya ko…at may nakilala ako nah nagpabago sa takbo ng buhay ko,bestplend kuh un marami syang sinabi skin nah natauhan ako…mrami syang kinuwen2 nah kung saan narealize ko lhat lhat ng mali ko….peo di prin nawawala ung pagnanais kong makaganti sa tatay ko kahit nah arawaraw kmng nagsasama sa iisang bubong ni isa sa mga kaibigan ko ala akong pinagkukwentuhan about sa kanya tas pag tatay nah ang topic iniiba ko nah, nung tym nah un mapera nah kmi nakabili nah rin kmi ng isang bahay at lupa 5 truck at 2 kotse minsan ung baon ko nun sa isang araw 300-500 kea un todo libre ako sa mga kakalase ko nun,lah pah ko nun pakelam sa pera katwiran ko pera lang iyan di ko naiisip ung kahalgahan nia….hanggang sa mrami nainggit samin kaya p[inilit kaming ibagsak….peo dahil sa tyaga ng magulang ko naitaguyod prin siya…madalas nah kong mapagisa nun sa bahay iniisip ung mga bagay nah nangyari samin pagkatapos dun nah ko nagsimulang manahimik,matakot,maduwag…….akala ng ibang tao gani2 lang tlgah ako,mapera raw,gago pag maykakaway killjoy,peo di alam ng iba nah nagsimula nah akong manghina kahit nah minsan napapaiyak nah ko…peo ayaw ko un ipakita,minsan kusa nlang tumutulo dun sa mga pinagkakatiwalaan ko. Dun ko naring natu2nan kung ano ang kahalagahan ng mga kaibigan natuto akong makinig sa mga prob. ng iba upang malaman kung panu nla un nalalagpasan para makaya ko ri if dumating sakin ung ganung pagkakataon at dun ko rin natetest ung mga kaibigan ko kung ganu nla ako pinagkakatiwalaan…at pag deserve nman xla…un nagkukwento nah rin ako pero un onti nga lang…di lahat xe nani2wala akong mismong sarili mo lang ang iyong tunay na kaiibigan nah mismong ikaw ang tutulong sa sa rili mo,at si god din….

NGAYON…

maraming di nakakaintindi ng buhay ko naun xe natatakot akong magshare gawa nga ng sa salitang AWA naramdaman ko nah ian dati pa masakit mahirap parang di mo mawari bat ganun xla makatingin,makapagsalita,tas ganun ganun nalang kung layuan kah nla…mei tym nga nun nah iniwan ako nung tunay kong kaibigan eh…la nah atah kxe xiang mahihita sakin…ayun,ngayon nmang highskul marami nah akong natanggihang inuman…xe gawa nga ng my prob. sa bahay tapos nangako ako sa tatay ko nah magtatapos ako ng pagaaral…may sakit ang tatay ko naun…meon xiang cancer stage 4 nah ubos nah rin ang pera namin kakapagamot kea mei tym nah kailangan ng mag ipon at un nagbabaon nrin ako ng kanin,para lalong makatipid…alam mo ung filing nah kinasusuklaman mo ung tao i mean di nman kinasusuklaman bsta prang gnun narin…tas ung tym nah nlaman nmin nah my gnun xiang skit….niyakap nia ako at first tym ko nun nakitang umiyak ung tatay ko mismo sa harapan ko….humingi sya ng tawad at sinabi niang pagpasensyahan ko nah daw lahat ng nagawa nia smin….umiyak ako kahit ayoko ung biglaang tumulo luha ko….tas bumilis ung tibok ng puso ko kya napayakap din ako sa kanya sbi niya sakin alagaag ko daw ung 2 kung kapatid wag ko daw pababayaan ang sarili ko at ang nanay magtapos daw ako at galingan ko…naluluha ako pag naiisip ko un lalo nah pag napagiisa ako…nasasaktan ako pag nakikita ko syang nanghihina…at ngayun mahina pa kita ng pabrika nmin kea napilitang ibenta ang isang kotse lang nakakaalam kung ano napagdadaanan o naun…lah nrin akong ibang iniisip kundi ang magtapos ng pagaarl…ngyon gustuhin man nming ipagamot ang ama ko di nah nmin kaya dahil ulti mo ung panggagastos ko pra sa college eh nagamit nah marami narin kaming nahingian ng tulong peo uala nung mei pera pa kami maraming kaibigan tatay ko tas ngaun biglang nawala…kahit tita ko ayaw nah aming tulungan…mismpong nanay ko nlang ang nagtataguyod samin ang tatay naman madalas tulala,umiiyak….

ayoko nah naiiyak nah ko sa susunod nlang ulit.

hope nah mei na22nan kau

•hayun napasulat ako ng di oras hehehe..dame kasi nakapagsavi •sakin if di ko daw kaya ishare sa iva ung prob. ko ipost ko nlang •daw sa blog…try.try. lang