Saturday, November 22, 2008

BUHAY NI LEA OLIDO VALDEZ (^____^)


Ano nga bang meron sa buhay ni LEA OLIDO VALDEZ try ko ikwen2 xa iniu mula pagkabata……

pinanganak akong laki sa hirap, gulo…kahit nah maraming nakakakilala sakin bilang isang laki sa yaman….(hindi un 22o)Oo mahirap lang kami,nakakaraos lang kea ganun,dati palipatlipat kmi ng bahay gawa ngang nangungupahan lang kmi kahit mismo mga kapatid ko kinukwento kung ano lang kmi dati nakatira kami sa wild life. alang pera, alang makain…dati lang kming nakatira sa skwaters area, mei ikinuwen2 nga kuya ko nun eh…if bat xa naging payatot nun,nagkasakit ksi sya tas lam mo ung tipong gusto nah xiang ipagamaot ng parents ko kaso alang pera,mei tym nah cnvi ng kuya ko nah”nay pagamot mo ko“an hirap marinig nun ng isang magulang,tas un tym nah un pinalayas kmi ng may ari ng bahay kasagsagan pah nun ng malakas nah bagyo,at kasalukuyan pa lamang akong nasa tiyan ng nanay ko at sa tulong nah rin ng tita ko kea napunta kmi sa Pantranco papauntang Frisco…madalas magaway ang nanay at tatay ko nun minsan nga nakita kong sinuntok ng tatay ko ang nanay ko tas lagi kaming tumatakbo ng nanay ko sa iba pra humingi ng tulong o pra lang makapagtago kea prang dun tumindi ung galit ko sa ama ko kasi maraming beses pa ion naulit kasi nahuhuli ng nanay ko nah meron syang babae….sa tu2o lang mei kapatid ako sa labas at un ay puro mga lalaki…..pang apat nman ako saming magkakapatid at ang panganay naman nmin eh special child,mei akong prang tinuturing nah ate un ung pinsan kong nakatira samin……un nga…dun naghanap ung mother ko ng mapapagkakitaan pra makalayas daw kmi sa ama ko….at un ung nakapagtayo kmi ng pabrika ng papel,guminhawa nman ang buhay ko naging rebeldeng bata ako….elementary yaw kong pumasok as in tamad ksi uala nmang tao sa bahay nmin kundi ako lang madalas uala kuya ko kea nakakapag senti ako,minsan sa labas naglalaro grade 1 ako ng ma22o akong magkating at dahil naki2ta ko nun kung pano saktan ung nanay ko ginagwa ko nman un sa mga kaklase kong babae…dun ay kinokotongan ko sla tapos kinukuha ko ung mga baon nla den nagcucutting nah ko…dumideretso ako dun sa bahay nmin eh mei bingguhan dun…tongits,pusoy madyong,kara krus,tas text money un ung nilalaro ko tas ung perang nakokotong ko ipinangpupusat ko,hanggang sa isinubong nah ko ng kuya ko kea un.madalas akong maguidance lagi kong sinasabunutan ung mga kaklase ko ulti mu un mga lalaki hinahamon ko nun ng sun2kan…hanggang sa pinaalaga ako ng nanay ko sa tito ko,un pinapal ako un madalas pinipingut,ayaw nia pah kuh palabasin dun….umiiyak lang ako tas sabay palo….tinuturuan nia ko nun kung paniu sumuntok at pag ayaw ko nah binabatukan nia ko…..nagsumbong ako tas nagabago ung nagbantay sakin un nman ung tita ko na madalas din akong sinasaktan,sinasabunutan…GRADE 5 ako ng lumipat kmi sa sauyo naging masaya ako dun xe iba nah ung turing ng mga kaiibigan ko tas dun ko nahanap ung attention nah hinahanap ko kxe may pera nah kmi nun,teacher kop nagustuhan ako tas ung pagkamatapang ko nun bumenta kea dami takot sakin…hanggang sa mei nagalok sakin nah sumali sa gang…di ako tumanggi kasi madals kuh nah un nari2nig sa mga kuya ko…at may nakilala ako nah nagpabago sa takbo ng buhay ko,bestplend kuh un marami syang sinabi skin nah natauhan ako…mrami syang kinuwen2 nah kung saan narealize ko lhat lhat ng mali ko….peo di prin nawawala ung pagnanais kong makaganti sa tatay ko kahit nah arawaraw kmng nagsasama sa iisang bubong ni isa sa mga kaibigan ko ala akong pinagkukwentuhan about sa kanya tas pag tatay nah ang topic iniiba ko nah, nung tym nah un mapera nah kmi nakabili nah rin kmi ng isang bahay at lupa 5 truck at 2 kotse minsan ung baon ko nun sa isang araw 300-500 kea un todo libre ako sa mga kakalase ko nun,lah pah ko nun pakelam sa pera katwiran ko pera lang iyan di ko naiisip ung kahalgahan nia….hanggang sa mrami nainggit samin kaya p[inilit kaming ibagsak….peo dahil sa tyaga ng magulang ko naitaguyod prin siya…madalas nah kong mapagisa nun sa bahay iniisip ung mga bagay nah nangyari samin pagkatapos dun nah ko nagsimulang manahimik,matakot,maduwag…….akala ng ibang tao gani2 lang tlgah ako,mapera raw,gago pag maykakaway killjoy,peo di alam ng iba nah nagsimula nah akong manghina kahit nah minsan napapaiyak nah ko…peo ayaw ko un ipakita,minsan kusa nlang tumutulo dun sa mga pinagkakatiwalaan ko. Dun ko naring natu2nan kung ano ang kahalagahan ng mga kaibigan natuto akong makinig sa mga prob. ng iba upang malaman kung panu nla un nalalagpasan para makaya ko ri if dumating sakin ung ganung pagkakataon at dun ko rin natetest ung mga kaibigan ko kung ganu nla ako pinagkakatiwalaan…at pag deserve nman xla…un nagkukwento nah rin ako pero un onti nga lang…di lahat xe nani2wala akong mismong sarili mo lang ang iyong tunay na kaiibigan nah mismong ikaw ang tutulong sa sa rili mo,at si god din….

NGAYON…

maraming di nakakaintindi ng buhay ko naun xe natatakot akong magshare gawa nga ng sa salitang AWA naramdaman ko nah ian dati pa masakit mahirap parang di mo mawari bat ganun xla makatingin,makapagsalita,tas ganun ganun nalang kung layuan kah nla…mei tym nga nun nah iniwan ako nung tunay kong kaibigan eh…la nah atah kxe xiang mahihita sakin…ayun,ngayon nmang highskul marami nah akong natanggihang inuman…xe gawa nga ng my prob. sa bahay tapos nangako ako sa tatay ko nah magtatapos ako ng pagaaral…may sakit ang tatay ko naun…meon xiang cancer stage 4 nah ubos nah rin ang pera namin kakapagamot kea mei tym nah kailangan ng mag ipon at un nagbabaon nrin ako ng kanin,para lalong makatipid…alam mo ung filing nah kinasusuklaman mo ung tao i mean di nman kinasusuklaman bsta prang gnun narin…tas ung tym nah nlaman nmin nah my gnun xiang skit….niyakap nia ako at first tym ko nun nakitang umiyak ung tatay ko mismo sa harapan ko….humingi sya ng tawad at sinabi niang pagpasensyahan ko nah daw lahat ng nagawa nia smin….umiyak ako kahit ayoko ung biglaang tumulo luha ko….tas bumilis ung tibok ng puso ko kya napayakap din ako sa kanya sbi niya sakin alagaag ko daw ung 2 kung kapatid wag ko daw pababayaan ang sarili ko at ang nanay magtapos daw ako at galingan ko…naluluha ako pag naiisip ko un lalo nah pag napagiisa ako…nasasaktan ako pag nakikita ko syang nanghihina…at ngayun mahina pa kita ng pabrika nmin kea napilitang ibenta ang isang kotse lang nakakaalam kung ano napagdadaanan o naun…lah nrin akong ibang iniisip kundi ang magtapos ng pagaarl…ngyon gustuhin man nming ipagamot ang ama ko di nah nmin kaya dahil ulti mo ung panggagastos ko pra sa college eh nagamit nah marami narin kaming nahingian ng tulong peo uala nung mei pera pa kami maraming kaibigan tatay ko tas ngaun biglang nawala…kahit tita ko ayaw nah aming tulungan…mismpong nanay ko nlang ang nagtataguyod samin ang tatay naman madalas tulala,umiiyak….

ayoko nah naiiyak nah ko sa susunod nlang ulit.

hope nah mei na22nan kau

•hayun napasulat ako ng di oras hehehe..dame kasi nakapagsavi •sakin if di ko daw kaya ishare sa iva ung prob. ko ipost ko nlang •daw sa blog…try.try. lang

No comments: