ganito nga ba?

ewan q ba kung bat ganito nalang ka saklap ang buhay q? asus. ang drama. haha. kahit ganito aq, kahit wula akong kwentang bata naisip q din na mangarap at syempre aabutin q mga pangarap q ayoko naman kasing sisihin ang sira kong pamilya. sira nga ba? hindi naman ata, si nanay, si tatay, si ate, si kuya, kumpleto sila este kami, ang saya nila este namin. ewan ba bakit i feel invisible pag magkasama kaming lima siguro kasi di man lang nila kayang maiparamdam sakin na belong aq sa kanila. ayoko din naman sisihin ang mahal kong syota na wala nang ginawa kundi akoy paniwalain sa wala. ang laki kong tanga kasi naman e. *sigh* alangan naman ang pilay kong tuta ang sisihin q wula naman siyang muwang? o kaya ang mga lumilipad na langaw? e di nag mukha akong baliw nun hahabulin q ang paglipad nila para lang sisihin sila. kung may pagkukulang man sakin ang mga magulang q pwedeng pwede akong manisi at mag rebelde. titigil aq sa pag-aaral, mag-aasawa aq, maglalasing, lahat na ng bisyo gagawin q, yun lang naman madaling takbuhan ng problema. o di kaya magpapakulay aq ng buhok sa kili-kili, maglalaslas, iinom ng gatas na may kahalong gas, magbibigti. sa bandang huli aq din naman ang biktima e. pano pag namatay aq dahil sa paglaslas? anong sasabihin ng tropa at mga kakilala q? babansagan akong bayani? haha. nakakahiya yun kung sakali. hays. si Lee bayaning rebelde na walang napatunayan at bait sa sarili. bow. :|