ARAW NA AKING KINAKATAKUTAN

January 20, 2008 mganda ang araw ko umpisa pa lng ng aking pagpsok ng araw na ito ay masaya na ako, hindi ko maintindihan.....sabi nga nila kung gano ka kasaya babawiin at babawiin nila ito sayo pero ibng pagbawi nman ang gnwa nila sa akin na halos ikadurog ng aking physical na emotional na katawan, nung tym na un hindi ko alam bat ayuoko pang umuwi tamad na tamad ako kea tumamabay muna ako sa aming paaralan, ok na man ang eksena kasi nung araw din na un nagbati na si syd nd dio nagusap sila nainip kmi kya nagaya akong kumain kmi ng pugo, ayos nman with lugaw pa nga ung kinaiin nmin ee. hanep pagbalik nmin ng school andun si canlas kea un pinagtabi muna nmin sila ni cor at pinagakbay, ewan ko tuwang.tuwa ako nun, ngunit bigla akong nanahimik na biglang kinabahan at bigla ring may dumaan na brown na paru.paro sa akin nun, peo inignore ko lang sya hanggang sa pagtalikod ko may naghahanap na sa akin, pinsan ko at ung kapatid ko nagtaka ako bigla bat nila ako sinundo, kinabahan ako hanggang biglang pumasok sa isip ko ang aking ama..pag baba ko ng sasakyan agad akong pumunta sa kwarto kung saan sya naroroon. maraming tao at ang ibay nagsisiiyakan na nakita ko ang ama ko na naghihingalo na nung una hindi ko magawang umiyak dahil sabi ko matapang ako, pero nung dumating ang kuya ko dun na parang nagiba ang lahat lumalaban na ang tatay ko at pilit naghahanap ng mapaghihingahan. sabi nung nanay ko nung una tumigil na raw ang tibok na puso nya ngunit naudlot sapagkat hinihnty daw kmi, hindi ko naiwasang umiyak, bigla nlang ksing tumulo ang luha ko nung tanungin sya kung may habilin pa.peo bago sya mawala inihabilin nya ang kapatid kong maliit, at nang lumabas na ng kwarto ang aking ina, duon na sya nawalan ng hininga at tumigil nah rin sa pagtibok ang kanyang puso, hindi ko alam ang gagawin ko, umiyak ako, sinuntok ko ang pader, humiyaw ng malakas sobrang di ko tlgah lam gagawin ko lalo nah ng kuhain nah xia xa bahay ....='[ so sad.....hayyyyy...isang bagay lang ang nasabi ko sa kanya bago say mawala kundi ang salitang "SALAMAT" salamat dahil pinaranas nya skin kung pano maging matapang, humarap sa lhat ng kaguluhan, at salamat dahil di nya pinaranas smin ang mahirap na buhay....pero higit sa lhat...salamat kasi nagpahinga na sya at hindi nya na pinahirpan ang sarili nya....hayyyy.....pasado 8:15 ng mawala nah xa.....hayyy tama na naiiyak na ko, nxt tym nlang ulit....

Ps: tay kung asan ka man ngayon wag mo kong pababayaan ahh...lagi mo akong gabayan sa bawt dilim at lubak na aking madaraanan, tay salamat sa lhat at patawarin mo ako sa aking mga sala....tay tutuparin ko ang pangako sa iniu. salamat